یک روز دیگه فرصت داریم تا نفس بکشیم.

چه دنیای عجیبی شده و همین طور خسته کننده.هیچ کس پای حرف دل آدم نمیشینه.

دیگه جدیدا همه غمباد میگیرن و میمیرن.

شاید بیشتر وقتها دلم میخواد دیگه نباشم.

لابد خدا هم میدونسته انجا چه دنیای کثیفیه که نخواسته بیاد اینجا دیگه!

زمانی که انسان میمرد

جزیی از جهان را میکشد.

اینها مرگهایی رنگ باخته اند که آدمی به غلط زندگی می نامد.

دیگر تاب نظاره ی این همه در من نیست